tag:blogger.com,1999:blog-67738731734221736562012-01-28T12:41:12.313+01:00<small>Nie mogę się powstrzymać od marzeń o nowym rodzaju krytyki, która zamiast osądzać, wnosiłaby życie do książki, zdania lub idei... Nie mnożyłaby ocen, lecz znaki istnienia... A jeśli je czasem wymyśli – tym lepiej. Krytyka, która wydaje wyroki, wprawia mnie w znużenie. Pragnę krytyki, która rozbłyśnie iskrami wyobraźni. <b>Michel Foucault</b>, 1980</small>Adamhttp://www.blogger.com/profile/06798936968784607459noreply@blogger.comBlogger321100tag:blogger.com,1999:blog-6773873173422173656.post-11964776886262034602011-02-18T01:05:00.003+01:002011-02-18T01:08:48.546+01:00

O sztuce, tłumaczeniu sztuki i Biurze Tłumaczeń Sztuki rozmawialiśmy z Karoliną Bregułą i Joanną Erbel w audycji Moniki Pilch "Słowa po zmroku". Audycja była nagrana dosyć dawno, bo w październiku 2010, ale właśnie znalazłem w sieci link i pomyślałem, że się nim podzielę :)

Adamhttp://www.blogger.com/profile/06798936968784607459noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6773873173422173656.post-71960487621930920892010-12-20T20:47:00.002+01:002011-01-29T01:25:07.279+01:00

Wątek, od którego chciałbym zacząć rozmowę, to postać Antygony – postać niepokojąca, która stanowi wyzwanie. Jej znaczenie zależy od tego, jak ją sobie dziś opowiemy czy zinterpretujemy. Bardzo łatwo byłoby z Antygony zrobić patronkę fundamentalistów religijnych, podkładających bomby pod kliniki ginekologiczne w imię wyższego, boskiego prawa. Ale Antygona bardziej lewicowa czy progresywna,

Adamhttp://www.blogger.com/profile/06798936968784607459noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6773873173422173656.post-36384700200418751422010-12-17T10:14:00.013+01:002011-05-02T00:23:13.206+02:00

Potencjał zmiany i transformacji nie jest przypadkowy lub zewnętrzny wobec dziedziny kultury. Wbudowany jest w podstawowy splot kultury i struktury społecznej jako bliźniaczych elementów w konstrukcji ładu społecznego. Właśnie dlatego, że symboliczne komponenty są nieodłączne od konstrukcji i utrzymywania ładu społecznego, mogą również nieść ze sobą zalążki społecznej transformacji. Takie

Adamhttp://www.blogger.com/profile/06798936968784607459noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6773873173422173656.post-43467295753549090532010-11-10T21:53:00.007+01:002010-11-10T21:59:29.340+01:00

Stawką w tej definicji uniwersalności jest rozróżnienie między idealizującym założeniem konsensusu, który jest na swój sposób już dany, a wizją konsensusu jako czegoś, co dopiero musi być zbudowane, na przekór konwencjom kierującym naszymi wyprzedzającymi go oczekiwaniami. [...] Antycypowana uniwersalność, dla której nie mamy gotowego pojęcia, polega na tym, że jej artykulacje pojawią się (jeśli

Adamhttp://www.blogger.com/profile/06798936968784607459noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6773873173422173656.post-65581734213157814282010-10-13T21:08:00.003+02:002011-01-28T23:15:37.702+01:00

Miasto ucieczki to przestrzeń, która daje schronienie, przede wszystkim dlatego, że odbudowuje pewien niezbędny dystans i pozwala przekroczyć pewną granicę. Chodzi zwłaszcza o dystans między wiedzą a działaniem, między przyjęciem do wiadomości krzywdy, w której mamy chcąc nie chcąc swój udział, a przymusem zrobienia czegoś, by tę krzywdę natychmiast naprawić, powstrzymać lub – jeśli to się okaże

Adamhttp://www.blogger.com/profile/06798936968784607459noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6773873173422173656.post-22645822634684374632010-08-24T23:20:00.001+02:002011-01-29T01:19:25.508+01:00

W życiu zbiorowości pamięć zaczyna się zwykle tam, gdzie kończy się żałoba. Kiedy obrazy i wspomnienia tego, co utracone, przestają towarzyszyć społecznej codzienności. Ustępują miejsca opowieści o tym, co było – zastygłej. To, co utracone, nie nawiedza już zbiorowości, lecz musi być uroczyście przywoływane. Wielogłos przejawów upamiętniania – zarówno spontanicznych, oddolnych, jak i

Adamhttp://www.blogger.com/profile/06798936968784607459noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6773873173422173656.post-81315678744351630202010-07-25T04:20:00.010+02:002011-02-02T02:24:08.417+01:00

Zapraszam do wysłuchania nagrania audycji Romana Kurkiewicza "Pod tytułem" z 2 maja 2010. Rozmawialiśmy m.in. o książce Daniela Cohn-Bendita Co robić? oraz o zredagowanym przeze mnie zbiorze Kościół, państwo i polityka płci. [mp3]

Adamhttp://www.blogger.com/profile/06798936968784607459noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6773873173422173656.post-17157662955530504302010-06-06T00:40:00.014+02:002010-07-25T04:27:54.010+02:00

Nagrane 22 kwietnia 2010 na spotkaniu o oddolnych inicjatywach społecznych w Centrum Społecznym MS w Łodzi. Mówią: Jakub Klimczak, Tomasz Sikora, Jolanta Woźnicka, Adam Ostolski.

Adamhttp://www.blogger.com/profile/06798936968784607459noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6773873173422173656.post-51677904062589318512010-05-25T00:27:00.004+02:002010-09-14T20:08:42.398+02:00

Pojęcie „sprawiedliwości okresu przejściowego” odnosi się do całego szeregu wpisanych w demokratyczną transformację dyskursów i praktyk, których jawnym celem jest wyrównanie „rachunków krzywd” pozostałych po poprzednim, niedemokratycznym okresie: zadośćuczynienie ofiarom i ukaranie krzywdzicieli. Jej podstawowe formy obejmują procesy sądowe, procedury lustracyjne, tworzenie odpowiedzialnych za

Adamhttp://www.blogger.com/profile/06798936968784607459noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6773873173422173656.post-91224220924697828672010-04-12T22:18:00.004+02:002010-06-07T10:09:10.069+02:00

Czy Polska może być państwem świeckim? Historia ostatnich trzech dekad nie upoważnia na pierwszy rzut oka do optymizmu. Od początku lat 80. stopniowo umacnia się nad Wisłą polityczna potęga Kościoła katolickiego. Zmieniają się systemy, odchodzą ekipy rządzące, a wpływ Kościoła na polskie instytucje publiczne, prawo i polityczne elity władzy stale rośnie. Z trudnych lat 80., kiedy zmuszony był

Adamhttp://www.blogger.com/profile/06798936968784607459noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6773873173422173656.post-31957454396989772832010-03-05T21:34:00.003+01:002010-03-05T21:40:15.707+01:00

Pięć lat po wielkim rozszerzeniu Unii dominuje nastrój rozczarowania. Czy chodzi po prostu o kryzys przywództwa (niektórzy mówią wręcz o backlashu) w UE? Czy może mamy do czynienia ze zjawiskiem gender fatigue – społecznego „znużenia” problematyką równości płci? Czy może problemem jest wyczerpanie strategii gender mainstreaming? I czy mamy do czynienia z trzema osobnymi problemami, czy z trzema

Adamhttp://www.blogger.com/profile/06798936968784607459noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6773873173422173656.post-39345758132637093452010-02-13T20:18:00.009+01:002010-02-14T13:17:13.120+01:00

Jednym z najbardziej uderzających aspektów nowego zainteresowania kulturą i polityką pamięci, jakie obserwujemy od dwóch lub trzech dekad w całym świecie zachodnim, jest to, co Tzvetan Todorov określił jako „uzurpację narracji o bohaterstwie przez opowieść o byciu ofiarą”. Widać nie tylko wzrost zainteresowania przeszłością jako czynnikiem w tworzeniu kolektywnych tożsamości, lecz także znaczące

Adamhttp://www.blogger.com/profile/06798936968784607459noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6773873173422173656.post-57752737777487472702010-01-10T23:37:00.011+01:002010-01-11T01:45:16.022+01:00

W swojej klasycznej już książce o globalizacji (Globalizacja. Eseje o nowej mobilności ludzi i pieniędzy, 1998, wyd. pol. 2007) Saskia Sassen zwraca uwagę na drugą, na ogół niedostrzeganą stronę „gospodarki opartej na wiedzy”. Wzrostowi zatrudnienia w sektorze usług wiedzochłonnych (np. finansowych czy informatycznych) towarzyszy większe zapotrzebowanie na usługi pracochłonne, takie jak

Adamhttp://www.blogger.com/profile/06798936968784607459noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6773873173422173656.post-24906275479982980432009-12-18T00:21:00.006+01:002010-05-07T11:17:53.293+02:00

Wraz z poszerzaniem się debaty o kryzysie klimatycznym nasz słownik rozbudowuje się o nowe wyrażenia. Negawaty i podatek węglowy, handel emisjami i dług ekologiczny, domy pasywne i gospodarka niskowęglowa – to tylko kilka nowych pojęć, bez których nie sposób dziś poważnie dyskutować o nadchodzącej zmianie społecznej i stojących przed nami wyzwaniach. Wyzwania te dotyczą co najmniej czterech

Adamhttp://www.blogger.com/profile/06798936968784607459noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6773873173422173656.post-17172031484040787102009-12-14T18:43:00.012+01:002009-12-22T19:12:00.380+01:00

Rok 1989 był dla ruchów ekologicznych raczej kulminacją niż przełomem. Z punktu widzenia polityki ekologicznej wydarzyły się wówczas trzy istotne rzeczy. Po pierwsze podczas obrad Okrągłego Stołu utworzono ekologiczny „podstolik”. Oznaczało to potwierdzenie rangi problematyki ekologicznej, ale także uznanie politycznej ważności ruchów ekologicznych. Drugim doniosłym wydarzeniem było zamknięcie

Adamhttp://www.blogger.com/profile/06798936968784607459noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6773873173422173656.post-57567000237016559202009-09-20T16:52:00.013+02:002011-01-30T13:53:52.050+01:00

Następnego dnia, kiedy siedzę ze znajomymi sącząc latte i rozmawiamy o tym filmie, zaczynam nawet dostrzegać jego mocniejsze strony. Świetny montaż, kilka rewelacyjnych scen, a także aluzyjność, intertekstualność, niesamowitość, autoreferencyjność – czyli to wszystko, czym tak podniecali się krytycy filmowi jeszcze w latach 90. Jednak w kinie, podczas seansu, wcale nie widzę w Bękartach wojny

Adamhttp://www.blogger.com/profile/06798936968784607459noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6773873173422173656.post-61779240472967655762009-09-17T13:46:00.004+02:002010-07-25T04:43:17.828+02:00

Czy jest nam lepiej po przemianach ustrojowych w 1989 roku? Nagranie programu Subiektyw w Tok FM. Udział wzięli: Jacek Kucharczyk (ISP), Adam Ostolski (KP). Prowadzenie: Ewa Wanat. [mp3]

Adamhttp://www.blogger.com/profile/06798936968784607459noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6773873173422173656.post-70190083602281935722009-08-04T01:49:00.006+02:002009-08-04T09:06:30.207+02:00

Polish Shade of Green - angielski przekład Polskiego odcienia zieleni pod redakcją Przemysława Sadury już na stronie Fundacji im. Heinricha Bölla. W środku m.in. mój tekst "Between East and West" porównujący losy kontestacji lat 60. po obu stronach żelaznej kurtyny. Zapraszam do lektury!Więcej na moim blogu Green Voice from Poland.

Adamhttp://www.blogger.com/profile/06798936968784607459noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6773873173422173656.post-44169816396271467072009-08-02T19:33:00.010+02:002009-08-04T09:06:48.906+02:00

Ukazał się wreszcie zbiór Land of Human Rights: Artistic and Activist Strategies of Making Human Rights Visible (Graz 2009), pod redakcją Laili Huber, Judith Laister, Antona Lederera, Margarethe Makovec i Olivera Resslera (piękny przykład pracy kolektywnej!). W środku m.in. napisany przez mnie wspólnie z Joanną Erbel tekst o przemianach polskiej sztuki: "The Artist-Citizen". Zastanawiamy się w

Adamhttp://www.blogger.com/profile/06798936968784607459noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-6773873173422173656.post-41531605045117610992009-07-23T18:19:00.010+02:002010-02-19T17:50:59.330+01:00

Krytyka kultury nie oznacza w żadnym razie „ucieczki” przed realnymi kwestiami ekonomicznymi. Ważne jest, żebyśmy dostrzegli, że wyścig szczurów ustępuje dziś miejsca wyścigowi chomików. Chodzi o konkurencję jednostek o lepsze (i zawsze tracące na wartości) punkty w CV oraz rywalizację organizacji pozarządowych (NGO) o coraz surowiej rozliczane granty pozwalające im coraz lepiej rozwiązywać coraz

Adamhttp://www.blogger.com/profile/06798936968784607459noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6773873173422173656.post-68374026316032180142009-07-22T00:20:00.008+02:002009-08-03T08:48:25.566+02:00

Głupio mi trochę zaczynać tę moją recenzję od konkluzji, ale nie mogę się powstrzymać: Brüno, najnowsze dzieło Sachy Barona Cohena, to film odważny i mądry. Mógłbym dodać: i zabawny. To prawda, jest również zabawny, jak to komedia. Niektórym ten humor będzie odpowiadać, innym może nie. Myślę jednak, że warto spojrzeć na Brünona przede wszystkim jako na intelektualny eksperyment oparty na

Adamhttp://www.blogger.com/profile/06798936968784607459noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6773873173422173656.post-89185701015231817892009-07-13T05:52:00.007+02:002011-01-29T00:23:43.691+01:00

Czy sztuka wpływa na społeczeństwo? Nie do końca mam zaufanie do pojęcia „wpływu”. Wpływ może być miękką nazwą dla dominacji. Oczywiście nie tylko rządzący wywierają wpływ na rządzonych, lecz także przyjaciele wpływają na przyjaciół, a nawet rządzeni mogą wywierać „oddolny wpływ” na rządzących. Jednak pojęcie wpływu zamazuje różnice między tymi kontekstami. Dlatego potrzebujemy innych pojęć do

Adamhttp://www.blogger.com/profile/06798936968784607459noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6773873173422173656.post-13579762999293265742009-06-09T15:58:00.004+02:002011-01-30T13:37:29.405+01:00

Pamiętacie Młode wilki Jarosława Żamojdy (1995)? To jedna z pierwszych opowieści o młodym pokoleniu Polaków w nowej, kapitalistycznej rzeczywistości. Główny bohater, Robert, jest szkolnym prymusem. Musi jednak dorabiać jako niewykwalifikowany robotnik remontowo-budowlany. Jego mniej zdolni, ale zaradniejsi koledzy urządzili się lepiej, przemycając to i owo przez granicę. Czas wypełnia im nie

Adamhttp://www.blogger.com/profile/06798936968784607459noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6773873173422173656.post-34453841547664442872009-05-02T10:52:00.011+02:002011-01-28T23:02:42.644+01:00

Pięciolecie wstąpienia Polski do Unii Europejskiej skłania do podsumowań. Stawia się pytania, co dało Polsce te pięć lat. W doświadczeniu wielu Polaków i Polek Europa przestaje powoli być obiektem fantazmatycznym, spełnieniem ich zbiorowych marzeń lub koszmarów. W coraz większym stopniu jest po prostu naszą rzeczywistością, której wpływ na nasze życie raz jest dobry (strumienie unijnych pieniędzy

Adamhttp://www.blogger.com/profile/06798936968784607459noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6773873173422173656.post-37832606301673170812009-02-28T19:29:00.009+01:002011-01-30T13:44:28.607+01:00

Nie ukrywam: bardzo czekałem na ten film. Nie tylko dlatego, że byłem ciekaw, jak z postacią Popiełuszki zmierzy się reżyser. Ksiądz Jerzy to bowiem nie tylko wyzwanie dla reżysera, lecz także ktoś, kto nie pasuje do żadnej z dominujących opowieści o Polsce. Jego śmierć to niewygodny fakt dla tych, którzy chcieliby pospiesznego pojednania obu stron dzielącego Polskę przez lata 80. konfliktu, bez

Adamhttp://www.blogger.com/profile/06798936968784607459noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6773873173422173656.post-4867876352225343642009-02-22T23:59:00.005+01:002010-02-19T17:50:05.029+01:00

Największe wyzwanie, jakie stoi dziś przed progresywną polityką narkotykową, to uczynienie z narkotyków i narkomanii kwestii praktycznych, dotyczących sporu o to, jak ma wyglądać nasz wspólny świat. Spróbujmy wyobrazić sobie, że narkomania nie wymaga jakichś szczególnych, wyjątkowych metod działania, innych niż np. psie kupy w miastach czy chroniczny niedobór mieszkań. Że narkotyki to nie jakieś

Adamhttp://www.blogger.com/profile/06798936968784607459noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6773873173422173656.post-19344571484066284472009-01-29T23:04:00.004+01:002011-01-30T13:47:20.112+01:00

Wśród wielu drugoplanowych postaci filmu „Obywatel Milk” pojawia się bohater, który odgrywa wielką rolę w filmowych zdarzeniach, a którego mimo to łatwo nie zauważyć. Zastanawiam się, ilu widzów zwróciło uwagę na biało-czerwony megafon Harveya Milka. Na filmie otrzymuje go on od działaczy związkowych wdzięcznych za bojkot konsumencki – wsparcie, jakiego środowisko gejowskie udzieliło protestowi

Adamhttp://www.blogger.com/profile/06798936968784607459noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6773873173422173656.post-62599102867090957712009-01-26T19:58:00.010+01:002010-02-19T17:50:19.573+01:00

Czy w Europie Środkowej z ruchu lat 60. mogły wyłonić się partie Zielonych?Dominująca dziś narracja podkreśla odrębność ruchów protestu po obu stronach żelaznej kurtyny. Kiedy zachodnia młodzież przejawiała fascynację myślą Marksa, Mao i Marcusego, powiada się, Polacy odwoływali się do Miłosza i Mickiewicza. Kiedy zachodni studenci marzyli o demokratycznym socjalizmie, mieszkańcy bloku

Adamhttp://www.blogger.com/profile/06798936968784607459noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6773873173422173656.post-82576827375288147532009-01-23T22:39:00.018+01:002009-07-26T01:47:33.820+02:00

Wystawa Łodzi Kaliskiej w warszawskim CSW to przykład interesującej sztuki, pomimo nienajwyższych lotów manifestu, jakim sami artyści skomentowali swoje inscenizowane fotografie nagich kobiet oddających się pracy w "męskich" zawodach - ślusarzy, drwali, stolarzy, ciepłowników itp. Oraz pomimo tekstu kuratorskiego, który z pompą zapewnia, iż zdjęcia te "tworzą niezwykły obraz absurdalnego

Adamhttp://www.blogger.com/profile/06798936968784607459noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6773873173422173656.post-62984052835071002182009-01-05T10:23:00.010+01:002009-07-26T01:46:54.996+02:00

„No Such Thing As Society” – wystawa brytyjskich fotografii z lat 1967-87, CSW Zamek Ujazdowski Warszawa (do 11 stycznia 2009).Pytanie, czy można na fotografii pokazać brak (nieobecność, nieistnienie, pustkę, stratę...) jest już dzisiaj banalne. Ale czy można pokazać niemożliwość? Niektórzy znają zapewne rozważania Ernesta Laclaua o „niemożliwości społeczeństwa”. Myślałem o nich, wybierając się

Adamhttp://www.blogger.com/profile/06798936968784607459noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6773873173422173656.post-43156394641169689792008-12-31T12:58:00.009+01:002009-08-02T19:55:38.585+02:00

Z przyjemnością donoszę, że we włoskim piśmie "eSamizdat. Rivista di culture dei paesi slavi" (nr 2-3/2008) ukazał się mój artykuł o judaizowaniu gejów w dyskursie "Naszego Dziennika" (i w polityce Watykanu), w rewelacyjnym tłumaczeniu Alessandra Amenty [pdf].

Adamhttp://www.blogger.com/profile/06798936968784607459noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6773873173422173656.post-36624899775728615892008-12-18T11:07:00.007+01:002009-08-02T22:28:41.765+02:00

"Po-lin" (reż. Jolanta Dylewska, Polska 2008) - film dokumentalny, a właściwie coś w rodzaju filmowego kolażu, złożonego m.in. z (a) nagrań robionych kamerą wideo przez amerykańskich Żydów odwiedzających w latach 30. mieszkające w Polsce rodziny, (b) wypowiedzi Polaków i Polek, którzy pamiętają z dzieciństwa swoich żydowskich sąsiadów, (c) fragmentów jizkor-bicher (ksiąg pamiątkowych) czytanych

Adamhttp://www.blogger.com/profile/06798936968784607459noreply@blogger.com0